شايسته استدلال به آن نيست يا مجعول است و نشانه‌هاى جعل و وضع از سيماى آن هويداست و يا جزو احاديث غريبى است كه مايه شگفتى است . اما در مورد احاديث صحيح ، مىگوييم مقصود از آنها تأويل و تفسير است ؛ به اين معنا كه تحريف در معنا انجام يافته است نه در لفظ و عبارت . تفصيل اين مسأله محتاج تأليف كتابى است مستقل و جامع كه تاريخ قرآن و مراحلى را كه در طول قرن‌ها با آن روبه‌رو بوده است بيان كند ؛ نتيجهء چنين تحقيقى به‌طور خلاصه آن است كه قرآن منزل همين كتاب موجود بين الدفّتين است ، نه افزايشى در آن صورت پذيرفته است و نه كاهشى در آن رخ داده است و اختلاف در قرائات امر حادثى است كه در نتيجهء اختلاف اجتهادات قاريان حاصل آمده است بىآنكه با وحى قرآنى كه توسط جبرئيل بر قلب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل شده ارتباطى داشته باشد » . « 1 » علامه سبحانى براى من نقل كرد كه سرور و استادمان مسأله رد تحريف قرآن را در مجلس درس با تمام شور و حماسه مطرح ساخته و بر گروهى اندك از اخباريان كه مدعى تحريف قرآن شده‌اند با لحنى تند و سخت تاخته است . حضرت استاد در جايى ديگر گفتارى مبسوطتر و با لحنى شديدتر در رد پندار تحريف دارد . ايشان در اثبات حجيت ظواهر قرآن در رد سخن كسانى كه به خاطر وقوع تحريف در قرآن و در نتيجهء راه يافتن اجمال در آن ، منكر حجيت ظواهر قرآنند چنين آورده است : « صغراى اين ادعا ( قرآن دچار تحريف شده ) و كبراى آن ( وقوع تحريف مستلزم انكار حجيت ظواهر قرآن است ) مخدوش مىباشد . صغرى بدين جهت مردود است كه وقوع تحريف در قرآن همانگونه كه مذهب دانشمندان محقق عامه و خاصه است به‌طور جدى مردود است و اگر خواهان گفتارى در اين زمينه هستى به مقدمه تفسير آلاء الرحمان از مرحوم علامه بلاغى مراجعه كن . در توضيح بيشتر اين مطلب بايد گفت : اگر امر چنان است كه صاحب كتاب فصل الخطاب محدث نورى پنداشته است ؛ همو كه كتاب‌هايش نه مفيد علم است

--> ( 1 ) . تهذيب الاصول ، تقريرات درس امام به قلم علامه سبحانى ، ج 2 ، ص 165 .